krosta ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wykwit na skórze, zawierający ropę lub płyn surowiczy; (1.2) wypukłość na wyrobie ceramicznym (1.3) zanieczyszczenie odlewu żużlem
(1.1-3)
(1.1) wyprysk
(1.1) bedłka
krostowatość , krostawość , krosty krostka , krosteczka krostowaty, krostawy, krościaty
(1.1) lub , lub Zapytania i odpowiedzi, „Poradnik Językowy” nr 7/1903, s. 124.
(1.1) Wymowa chrosta jest gwarowa; nie należy jej używać w języku ogólnym.
angielski: (1.1) pimple, pustule, spot, blister, carbuncle, wheal arabski: (1.1) حبة (ḥabba), بثرة (baṯra) czeski: (1.1) beďar , uher duński: (1.1) bums francuski: (1.1) pustule , bouton gudźarati: (1.1) ખીલ (khīla) hiszpański: (1.1) pústula interlingua: (1.1) pustula jidysz: (1.1) פּיפּקע (pipke) łaciński: (1.1) pustula niemiecki: (1.1) Pustel nowogrecki: (1.1) φλύκταινα , φουσκάλα tuvalu: (1.1) fakafuafua ukraiński: (1.1) прищ , короста wilamowski: (1.1) śwaor , kröst ; (1.2) kröst ; (1.3) kröst włoski: (1.1) foruncolo