besterven () , ,
czasownik nierozdzielnie złożony (1.1) być w początkowej fazie procesu rozkładu po śmierci (1.2) zniknąć jakby z powodu własnej śmierci (1.3) (tylko z het besterven) → zblednąć ze strachu, być skonsternowanym
(1.1-3) besterft, bestierf, is bestorven Aneks:Język niderlandzki - wykaz czasowników mocnych niestandardowych
(1.1) Vlees wordt pas eetbaar als het enige tijd bestorven is. → Mięso staje się dobre do jedzenia, gdy wystarczający czas będzie w początkowej fazie rozkładu. (1.2) Haar glimlach bestierf op haar gezicht toen het besef ervan tot haar doordrong. → Uśmiech zniknął z jej twarzy gdy zrozumiała, o co w tym chodziło. (1.3) Na die opmerking bestierf ik het bijna. → Przez tamtą uwagę prawie zbledłem ze strachu.