__TOC__ dragen ()
, ,
czasownik (1.1) nosić, przenosić (1.2) mieć na sobie jakieś ubranie
Aneks:Język niderlandzki - koniugacja mocna klasa VI, typ "dragen"
(1.1) Hij droeg de slapende baby naar zijn bedje. → Przeniósł śpiące dziecko do łóżka. (1.2) Zij droeg een prachtige lichtblauwe jurk en een halsketting met diamanten. → Miała na sobie cudowną, jasnoniebieską sukienkę i naszyjnik z diamentami.
aandragen, afdragen, bedragen, bijdragen, binnendragen, gedragen, meedragen, misdragen, nadragen, omdragen, opdragen, overdragen, ronddragen, toedragen, uitdragen, verdragen, wegdragen draagbaar drager , draagster
dragen ()
przymiotnik (1.1) lekko zawiany, na lekkim rauszu, podchmielony
(2.1)
(3.1)
(1.1) dragen, draget, dragna;
(1.1) lätt berusad, salongsberusad, lummig, lullig, lurvig