__TOC__ slog ()
rzeczownik (1.1) uderzenie (1.2) harówka (1.3) = slowing of growth → spowolnienie tempa wzrostu czasownik (2.1) uderzyć, trzasnąć (kogoś), walnąć, grzmotnąć (2.2) harować (2.3) brnąć
slog ()
(1.1) = slå → uderzać
slog ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) łąka przeznaczona do sianokosów (1.2) sianokosy
(2.1)
(1.1-2) en slog, slogen; slogar, slogarna
(1.1) slåtteräng (1.2) slåttertid
slå
→ uderzać