pąsowieć ()
, ,
czasownik nieprzechodni niedokonany ( brak) (1.1) wyraźnie odróżniać się od tła kolorem pąsowym czasownik nieprzechodni niedokonany ( spąsowieć) (2.1) czerwienić się, rumienić się
(1-2)
(1.1) Piękne maki pąsowiały w zbożu. (1.1) (…) z góry, po przez szczyty drzew, zaglądały błękitne i białe kawałki obłoków, jakby ciekawe spojrzeć w tę głąb cienistą, (…) w której spomiędzy trawy wykwitał blady nieśmiertelnik żółty, podnosiły się dzwonki liliowe albo śród mchu pąsowiały lśniące grona żurawin. (2.1) (…) oczy moje, jakby pociągnięte niewidzialną jakąś siłą, która na nie wpływ wywierała, zwróciły się w kąt pokoju i spotkały parę czarnych, palących, wlepionych w twarz moją oczów. Nad oczami tymi rysowały się brwi czarne, pod nimi pąsowiały dumne wargi, uśmiechnięte słodko i pokornie.
(2.1) pąsowieć ze wstydu / z gniewu / od mrozu
(2.1) rumienić się, czerwienić się (1-2) ponsowieć
pąs, pąsowienie, pons, ponsowienie, ponsówka spąsowiały, pąsowy, ponsowy, sponsowiały, ponso, pąksowy, pęksowy pąsowo, ponsowo spąsowieć, ponsowieć, sponsowieć
(1-2) < → mak polny; barwa jego kwiatów
(1-2) w dawnej ortografii stosowano formę ponsowieć zamiast pąsowieć
(2.1)