wykroczenie ()
, ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) działanie sprzeczne z przyjętymi normami, zasadami (1.2) czyn społecznie szkodliwy, zabroniony przez ustawę i zagrożony karą aresztu, ograniczenia wolności, grzywny lub nagany; (1.3)
(1.1-3)
(1.2) Jako największa grupa imigrantów we Włoszech, Rumuni często są identyfikowani z ogółem wykroczeń popełnianych przez obcokrajowców.
(1.1-2) popełnić wykroczenie (1.2) e-wykroczenie • Kodeks wykroczeń • wykroczenie bezskutkowe / chuligańskie / drogowe / formalne / materialne / gospodarcze / nieumyślne / umyślne / przeciwko prawom pracownika / skarbowe / urzędnicze • dopuścić się wykroczenia • sprawca wykroczenia • być obwinionym za wykroczenie • kara / grzywna / mandat za wykroczenie
(1.2) czyn dozwolony
(1.1) czyn (1.2) czyn zabroniony, delikt
(1.1) grzech
wykroczyć , wykraczać , przekroczyć , przekraczać , kroczyć kroczek /
angielski: (1.2) contravention, misdemeanor arabski: (1.2) ذنب hiszpański: (1.1) extralimitación ; (1.2) infracción jidysz: (1.1) חטא (chet) kaszubski: (1.2) przestąpienié , przestãpk niemiecki: (1.1) Verstoß ; (1.2) Verstoß ; (1.3) Verstoßen rosyjski: (1.1) проступок ; (1.2) проступок włoski: (1.2) contravvenzione