pył ()

,

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) bardzo drobny proszek mogący unosić się w powietrzu (1.2) substancja mineralna pozostała po procesie spalania albo ścierania, kruszenia substancji stałych; (1.3) teoretyczna, wyidealizowana forma materii, której równanie stanu odpowiada płynowi o skończonej gęstości ale zerowym ciśnieniu

(1.1-3)

(1.1) Pan ześle na twą ziemię zamiast deszczu – pył i piasek; będzie na ciebie padał z nieba, aż cię wyniszczyStary Testament, Księga Powtórzonego Prawa 28-24 w tłumaczeniu Biblii tysiąclecia.

(1.1) pył unosi się / wzbija się / osiada • tuman / chmura pyłu • zmieć / strzepać / strącić pył (1.2) pył wulkaniczny / węglowy / aluminiowy • pył piaszczysty / zwykły / gliniasty / ilasty

(1.1) proch, kurz

pylnik , pylica , pyleniec , pyłkowina , pylenie , zapylanie , odpylanie pyłek , pyłeczek rozpylić, pylić , zapylać , zapylić , odpylać , odpylić pyłowy, pylnikowy pyłowo

roznieść w pył / zetrzeć w pył • czarny pył • obrócić się w pył • pył zapomnienia • jakiż pył wzbijam, powiedziała mucha siedząca na kole od wozu

angielski: (1.1) dust, powder; (1.2) dust; (1.3) dust arabski: (1.1) تراب bhodźpuri: (1.1) धुरि białoruski: (1.1) пыл duński: (1.1) støv elfdalski: (1.1) damb esperanto: (1.1) polvo grenlandzki: (1.1) pujualak, pujoralak hindi: (1.1) धूल dhūl kaszubski: (1.1) pich khowarski: (1.1) گیہت maithili: (1.1) गरदा manx: (1.1) joan niemiecki: (1.1) Staub nowogrecki: (1.1) σκόνη , κονιορτός pontyjski: (1.1) τόζι , τόζιν rosyjski: (1.1) пыль sanskryt: (1.1) रजस् staroirlandzki: (1.1) lúaithred ukraiński: (1.1) пил walijski: (1.1) llwch