polec () , ,
czasownik nieprzechodni dokonany (1.1) zginąć podczas walki, bitwy (1.2) ponieść fiasko w jakichś staraniach, wysiłkach (1.3) o roślinach: ulec połamaniu (1.4) położyć się, lec
(1.1-4)
(1.1) Pomnik ten wzniesiono dla uczczenia pamięci norweskich żołnierzy, którzy polegli w czasie drugiej wojny światowej. (1.1) W ataku na Załęże poległ por. Stanisław Paderewski, brat przyrodni Ignacego Paderewskiego, dowódca 3 kompanii 6 batalionu. (1.2) Próbowałem skręcić to łóżko według instrukcji, ale poległem.
(1.1) polegnąć, lec
poległy polegnąć , lec poległy
(1.1) Dotyczy wyłącznie nieprzypadkowej śmierci poniesionej podczas walki na polu bitwy. Użycie tego czasownika w odniesieniu do innej śmierci jest niepoprawneProf. Bralczyk: Słowo „poległ” w kontekście katastrofy smoleńskiej to nadużycie, polityka.pl..
chiński standardowy: (1.1) 倒 (dǎo); (1.2) 倒 (dǎo) duński: (1.1) falde; (1.2) mislykkes esperanto: (1.4) fali interlingua: (1.1) cader norweski (bokmål): (1.1) falle rosyjski: (1.1) пасть szwedzki: (1.1) falla włoski: (1.1) cadere, perire