__TOC__ papla ()
,
rzeczownik, rodzaj męski albo żeński (1.1) ktoś, kto mówi dużo i niepotrzebnie (1.2) ktoś, kto nie potrafi dochować tajemnicy
(1.1-2)
(1.1) Powiadają, że kobiety mają długie języki, ale to bajki, mój panie, niejeden mężczyzna większy papla niż dziesięć kobietJ. Bliziński, Pan Damazy, akt II.
(1.1-2) okropna z niej papla • okropny / okropna z niego papla
(1.1) gaduła, pleciuch, pleciuga
(1.1) milczek
paplanina , paplanie , paplacz paplać , wypaplać
(1.1-2) w można wyrazić się o mężczyźnie "ten papla" lub z silniejszym zabarwieniem ekspresywnym "ta papla"
esperanto: (1.1) babilemulo, babilulo
papla ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) topola