abhandenkommen ()
czasownik mocny, rozdzielnie złożony (1.1) odchodzić, odejść
(1.1)Wiktionary.de, abhandenkommen (Konjugation) abhandenkomm|en (kommt abhanden), kam abhanden, abhandengekommen (sein)
(1.1) Als sie einander acht Jahre kannten (und man darf sagen: sie kannten sich gut), kam ihre Liebe plötzlich abhanden. Wie andern Leuten ein Stock oder Hut.Erich Kästner, Sachliche Romanze, 1928 → Kiedy znali się już osiem lat (i można powiedzieć: dobrze się znali) zapodziała im się nagle ich miłość. Jak innym ludziom laska czy kapelusz.
Abhandenkommen
abhanden (= von den Händen weg) zachowało się jedynie w czasowniku abhandenkommen.