puginał ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) rodzaj sztyletu pochodzenia wschodniego, używany do końca XVI w.;
(1.1)
(1.1) Skoczyłem na pomoc. Wydobytym z ukrytej pochwy puginałem dźgałem na oślep w tę żywą, rozedrganą plątaninę rąk, nóg i wychudłych kadłubów, modląc się w duchu do wszystkich bóstw niebiańskich i piekielnych, abym nie wyrządził przy okazji krzywdy memu siostrzeńcowi.
(1.1) tulich, tylec, tylecz
(1.1) broń
angielski: (1.1) dagger jidysz: (1.1) שטעכמעסער / (sztechmeser) osmański: (1.1) خنجر (hancer), خنچر (hançer / hançar)