deklamować () , , ,
czasownik (1.1) z ekspresją wygłaszać utwór literacki (1.2) wypowiadać się w sposób napuszony, używając rozmaitych frazesów
(1.1-2)
(1.1) Co czwartek w kawiarence akademickiej deklamowaliśmy wiersze współczesnych artystów, a raz w miesiącu - klasykę.
deklamować chórem
(1.1) recytować, wygłaszać (1.2) przemawiać (z patosem), klepać
wydeklamowanie , deklamacja, deklamacyjność, deklamator, deklamatorka, deklamatorstwo, deklamatoryka, deklamowanie zadeklamować deklamacyjny, deklamatorski deklamatorsko
angielski: (1.1) recite, declaim; (1.2) rant białoruski: (1.1) дэкламаваць bułgarski: (1.1) декламирам esperanto: (1.1) deklami francuski: (1.1) déclamer, réciter hiszpański: (1.1) declamar łaciński: (1.1) declamo niemiecki: (1.1) deklamieren, rezitieren, vortragen portugalski: (1.1) declamar rosyjski: (1.1) декламировать serbski: (1.1) рецитовати słowacki: (1.1) deklamovať ukraiński: (1.1) декламувати węgierski: (1.1) elszaval włoski: (1.1) declamare, recitare