romantyzm ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) epoka w historii sztuki i literatury, trwająca od lat 90. XVIII wieku do lat 40. XIX wieku, charakteryzująca się zainteresowaniem sferą indywidualnych uczuć, kulturą ludową i historią, zaprzeczająca racjonalizmowi, głosząca swobodę twórczą i odrzucająca sztywne kanony klasycyzmu;
(1.1) ,
(1.1) epoka romantyzmu
romantyczność , romantyka , romantyk , romantyczka , romantyzowanie romantyzować romantyczny, romantycznie romantycznie
< lub Stanisław Makowski, Romantyzm, WSiP, Warszawa 1995, s. 15.
angielski: (1.1) Romanticism arabski: (1.1) رومانسية , إبداعية aragoński: (1.1) romanticismo białoruski: (1.1) рамантызм bośniacki: (1.1) romantizam bułgarski: (1.1) романтизъм chorwacki: (1.1) romantizam czeski: (1.1) romantismus duński: (1.1) romantisme francuski: (1.1) romantisme hiszpański: (1.1) romanticismo interlingua: (1.1) romanticismo japoński: (1.1) jidysz: (1.1) ראָמאַנטיק (romantik) niemiecki: (1.1) Romantik nowogrecki: (1.1) ρομαντισμός rosyjski: (1.1) романтизм słowacki: (1.1) romantizmus słoweński: (1.1) romanticizem turecki: (1.1) coşumculuk, romantizm ukraiński: (1.1) романтизм węgierski: (1.1) romanticizmus