incólume ()
przymiotnik (1.1) nietknięty, cały, nieuszkodzony
(1) incólume /; incólumes /
(1.1) El terremoto arrasó todo el pueblo, excepto la iglesia que quedó incólume. Hubo quien vio en ello un milagro. → Trzęsienie ziemi zrównało z ziemią całą wioskę, z wyjątkiem kościoła, który został nietknięty. Byli tacy, którzy dopatrzyli się w tym cudu.
(1.1) indemne, intacto, salvo
incolumidad