kicz ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) brak poczucia piękna (1.2) mierne artystycznie dzieło lub utwór, który jest wyrazem złego, ale popularnego gustu
(1.1-2)
(1.1) Ze wszystkich stron zalewa nas ten kicz na warszawskich ulicach. (1.2) Klepał biedę, bo nikt nie chciał tych jego kiczy kupować.
(1.1) wszechobecny kicz • granice kiczu (1.2) straszny / totalny / zwykły kicz • filmowy kicz • kicz literacki / malarski • trącić kiczem
(1.1) bezguście (1.2) ramota, szmira, bezguście
(1.1) gust (1.2) arcydzieło
(1.2) tandeta
(1.2) jeleń na rykowisku
kiczowatość kiczowaty kiczowato
(1.1) ; określenie powstałe około 1870 r. w monachijskich kołach malarskich
albański: (1.2) kiçi angielski: (1.2) kitsch czeski: (1.2) kýč esperanto: (1.2) kiĉo francuski: (1.2) kitsch , kitch , croûte hebrajski: (1.2) קיטש (kítsh) hiszpański: (1.2) kitsch macedoński: (1.2) кич (kič) niemiecki: (1.2) Kitsch nowogrecki: (1.2) κιτς (kits) perski: (1.2) کیچ portugalski: (1.2) kitsch rosyjski: (1.2) китч (kitč) słowacki: (1.2) gýč szwedzki: (1.2) kitsch ukraiński: (1.2) кіч (kìč) węgierski: (1.2) giccs włoski: (1.2) kitsch