nieuleczalny () , ,
przymiotnik (1.1) taki, który jest niemożliwy do wyleczenia (1.2) taki, którego nie można zmienić lub przezwyciężyć
(1.1-2)
(1.1) Kilka dni przed swym samobójstwem poeta dowiedział się, że jego choroba jest nieuleczalna. (1.2) Mój kolega jest nieuleczalnym kobieciarzem.
(1.1) nieuleczalny stan • nieuleczalna choroba / przypadłość (1.2) nieuleczalny optymista
(1.1) uleczalny
nieuleczalność nieuleczalnie uleczać
angielski: (1.1) incurable baskijski: (1.1) sendaezin, sendagaitz białoruski: (1.1) невылечны; (1.2) невылечны duński: (1.1) uhelbredelig; (1.2) uhelbredelig, uforbederlig gudźarati: (1.1) અસાધ્ય (asādhya) hiszpański: (1.1) incurable; (1.2) incorregible, irremediable interlingua: (1.1) terminal norweski (bokmål): (1.1) uhelbredelig nowogrecki: (1.1) αθεράπευτος; (1.2) αδιόρθωτος rosyjski: (1.1) неизлечимый słowacki: (1.1) nevyliečiteľný; (1.2) nevyliečiteľný szwedzki: (1.1) obotlig, ohjälplig; (1.2) obotlig, oefterrättlig, oförbätterlig, ohjälplig