kuźnia ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) warsztat kowala; (1.2) dom z warsztatem kowala (1.3) wydział fabryki, w którym wykonuje się kucie (1.4) miejsce powstawania idei, wychowywania kadr (1.5) przestępcze kościółJan Bystroń, Języki drugorzędne, „Poradnik Językowy” nr 7/1911, s. 98. (1.6) miejsce, w którym dzięcioł rozłupuje szyszki, aby dostać się do nasiona
(1.1-6)
(1.1) Aby rozniecić ogień w kuźni, należy silnie dmuchać miechem.
(1.4) kuźnia kadr / talentów
(1.3) hamernia
kuźnica wykuć kuźniczy
(1.5) angielski: (1.1) forge, smithy; (1.2) blacksmith shop; (1.3) forge bułgarski: (1.1) ковачница czeski: (1.1) kovárna duński: (1.1) smedeværksted ; (1.2) smedje francuski: (1.1) forge ; (1.3) forge niemiecki: (1.1) Schmiede ; (1.2) Schmiede ; (1.3) Schmiede nowopruski: (1.1) āutri staropruski: (1.1) antre ukraiński: (1.1) кузня ; (1.2) кузня ; (1.3) кузня węgierski: (1.1) kovácsműhely wilamowski: (1.1) šmytt , śmyt włoski: (1.1) fucina