kęs ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) tyle jedzenia, ile zmieści się w ustach (1.2) kieł drapieżnego zwierzęcia (wilka, lisa)Marek P. Krzemień, 1000 słów o łowiectwie, Warszawa 1986, s. 69. (1.3) porcja stali wyprodukowana w hucie
(1.1-3)
(1.1) Był tak wygłodzony, że łapczywie chwytał kolejne kęsy pożywienia. (1.2) Lisy zwarły się na krótko, ostro jazgocząc i kłapiąc kęsami o kęsyTytus Karpowicz, Bałabuszka – Złoty Lis, Warszawa 1958, s. 53.. (1.3) ''Krystalizatory wykonują ruchy posuwisto-zwrotne na długości 15 mm w osi maszyny odlewniczej, przy czym ruch ku dołowi odbywa się z prędkością schodzącego kęsa […].
(1.1) ostatni kęs
(1.2) zajad, kłaniec
kąsać ukąszenie
chcąc zbyt wielki kęs połknąć, można się udławić
angielski: (1.1) mouthful, bite baskijski: (1.1) ahamen, mokadu bułgarski: (1.1) хапка chiński standardowy: (1.1) 口 (kǒu) duński: (1.1) mundfuld hiszpański: (1.1) bocado litewski: (1.1) kąsnis rosyjski: (1.1) кусок szwedzki: (1.1) munsbit , munfull , tugga , beta tuvalu: (1.1) māga