donica () , , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) duża doniczka, naczynie do hodowania roślin ozdobnych (1.2) naczynie służące do wytapiania szkła optycznego (1.3) makutra„Makutra”. W: Libelt.–Marek.: Encyklopedia powszechna. T. XVII. Warszawa: S. Orgelbrand, Księgarz i Typograf, 1864, s. 833., gliniana misa do ucierania (1.4) naczynie drewniane do rozczyniania ciasta na pieczywo
(1.1-4)
(1.1) Posadź, proszę, palmę w tej dużej donicy pod oknem.
(1.1) wazon, skrzynka na rośliny (1.3) makutra, misa (1.4) dzieża
doniczka doniczkowy, donicowy
(1.3) gdzie donica rządzi, tam wiercimak błądzi
→ naczynie, do którego doi się mleko
angielski: (1.1) flower-pot, flowerpot, plant pot, pot, planter, bowl, vase; (1.2) pot; (1.3) mixing bowl; (1.4) mixing bowl duński: (1.1) potte , krukke francuski: (1.3) terrine hiszpański: (1.1) pote jidysz: (1.1) בלומענטאָפּ (blumentop) niemiecki: (1.1) Blumentopf