tvivl ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) wątpliwość, niepewność
(1.1) en tvivl, tvivlen, tvivl, tvivlene
(1.1) Ifølge min lærerinde giver treogtyve plus toogfyrre uden tvivl femogtres. → Według mojej nauczycielki dwadzieścia trzy plus czterdzieści dwa bez wątpliwości daje sześćdziesiąt pięć. (1.1) Har man mødt et transkønnet barn, vil man ikke være i tvivl om, at juridisk kønsskifte skal være en mulighed. → Kto spotkał transpłciowe dziecko, nie ma wątpliwości, że powinna istnieć możliwość prawnej zmiany płci.
(1.1) uden tvivl → bez wątpliwości / bez wątpienia • være i tvivl om… → mieć wątpliwości, czy…
tvivle tvivlsom, utvivlsom tvivlsomt, utvivlsomt