αλογοουρά ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) koński ogon (1.2) kucyk, koński ogon, kitka
(1) F24
(1.1) Το δοξάρι αποτελείται από ξύλο οξιάς ή φλαμουριάς σε σχήμα ράβδου και από τρίχες αλογοουράς. → Smyczek składa się z drewna dębu lub lipy w kształcie różdżki i z włosia z końskiego ogona. (1.2) Όλα τα κορίτσια ξέρουν να πιάνουν τα μαλλιά τους αλογοουρά. → Wszystkie dziewczyny umieją zbierać swe włosy w koński ogon.
άλογο