odbiorca ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba, do której dociera przekaz artystyczny, intelektualny lub informacyjny (1.2) osoba upoważniona do odbioru czegoś
(1.1-2)
(1.1) Narrator jest na ogół postacią autorytatywną; rości sobie prawo do wszechwiedzy, wobec odbiorcy przyjmuje postawę protekcjonalną lub częściej – opiekuńczą.
(1.2) adresat, klient, konsument, nabywca, spożywca, użytkownik
(1.1) nadawca (1.2) nadawca
(1.1) abonent, czytelnik, słuchacz, słuchający, widz, telewidz
odbiór , odbieranie , odebranie odbiorczyni odbierać , odebrać , brać odbiorczy odbiorczo odbiór
(1.1-2)
angielski: (1.1) recipient duński: (1.1) modtager hiszpański: (1.1) receptor ; (1.2) destinatario , consignatario kaszubski: (1.1) òdbiérca , òdbiérôcz ; (1.2) òdbiérca , òdbiérôcz koreański: (1.2) 수취인 rosyjski: (1.1) реципие́нт , абоне́нт , адреса́т ; (1.2) получа́тель , адреса́т słowacki: (1.1) príjemca szwedzki: (1.1) mottagare , adressat włoski: (1.1) ricevente ; (1.2) consegnatorio