uchodzić ()
, ,
czasownik nieprzechodni niedokonany ( ujść) (1.1) oddalać się, uciekać (1.2) o cieku wodnym: mieć ujście, wpadać gdzieś (1.3) o cieczach, gazach: wydostawać się skądś (1.4) o niebezpieczeństwach: unikać negatywnych następstw, wydostawać się z opresji (1.5) być uznawanym / uważanym za kogoś lub za coś (1.6) wypadać, pasować, być dozwolonym
(1.1-6)
(1.1) Z Szechem trzeba było co rychlej uchodzić, zanim sąsiednie ludy ochłoną z przerażenia i wezmą odwet za zdradliwą krwawą napaść. (1.5) Próby naprawy tej dekadencji, długo uchodzącej za znamię rozkwitu, są obecnie podejmowane.
(1.2) uchodzić do (1.3) uchodzić z przez (1.5) uchodzić za
(1.2) wpadać (1.4) unikać, umykać
ujście , Ujście , uchodźca , uchodźczyni , uchodzenie , uchodźstwo ujść ujściowy, ujścieński, uchodźczy
uchodzić płazem
angielski: (1.1) run away, get away, escape; (1.2) debouch, disembogue; (1.5) pass for esperanto: (1.1) forkuri, fuĝi; (1.3) forflui, liki; (1.6) konveni niemiecki: (1.5) gelten als rosyjski: (1.1) бежа́ть, убега́ть; (1.2) впада́ть; (1.3) утека́ть; (1.4) избега́ть; (1.5) казаться (кем-то), быть похожим на (кого-то); (1.6) идти́ szwedzki: (1.1) fly, rymma, smita, sticka; (1.2) mynna ut; (1.3) läcka; (1.4) undkomma, undgå, slippa, undslippa; (1.5) anses, räknas, betraktas; (1.6) passa, anstå, hövas włoski: (1.2) sboccare, sfociare