__TOC__ karczma ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) gospoda na wsi;
(1.1)
(1.1) Siedziało dwóch takich typów spod ciemnej gwiazdy w karczmie i coś tam mruczeli niespokojnie.
(1.1) arenda, austeria, gospoda, knajpa, oberża, szynk, tawerna, zajazd; ,
karczmarz , karczmarka , karczmarzówna , karczemnik karczemny
jak w karczmie • nie wszystko prawda, co się w karczmie śpiewa • dobrego i karczma nie zepsuje, a złego i kościół nie naprawi
< *krčiti ?; od XIV w. (w języku staropolskim obowiązywała również nazwa „kaczma”, w XVI w. również wyjątkowe „karzczma”)
angielski: (1.1) inn, tavern białoruski: (1.1) карчма czeski: (1.1) krčma duński: (1.1) værtshus esperanto: (1.1) taverno niemiecki: (1.1) Wirtshaus nowopruski: (1.1) kārcemā , karcemā rosyjski: (1.1) корчма , харчевня , трактир słowacki: (1.1) krčma staropruski: (1.1) karczemo ukraiński: (1.1) корчма , оренда węgierski: (1.1) kocsma wilamowski: (1.1) wjȳshaus , wjȳchaus
karczma ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) restauracja