posiadacz ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) ktoś, kto coś ma, posiada
(1.1)
(1.1) Mógł sobie pozwolić na taki luksus, ponieważ był szczęśliwym posiadaczem magnetowidu i kilku kaset z filmami.
(1.1) posiadacz +
(1.1) posiadacz ziemski • posiadacz samochodu / domu / wiedzy / fortuny / majątku • szczęśliwy posiadacz czegoś
(1.1) właściciel, posesor
(1.1) nieposiadacz
posiadanie posiadaczka posiadać , posiąść
angielski: (1.1) possessor, proprietor, holder, owner, bearer, occupant arabski: (1.1) بعل , صاحب , مالك duński: (1.1) ejer , indehaver , ejermand esperanto: (1.1) posedanto francuski: (1.1) possesseur , ayant hawajski: (1.1) mea hiszpański: (1.1) poseedor , propietario , dueño interlingua: (1.1) detentor islandzki: (1.1) eigandi kazachski: (1.1) иеленуші litewski: (1.1) savininkas niemiecki: (1.1) Besitzer , Inhaber norweski (bokmål): (1.1) eier , innehaver nowogrecki: (1.1) κάτοχος portugalski: (1.1) proprietário rosyjski: (1.1) обладатель szwedzki: (1.1) ägare węgierski: (1.1) birtokló