budowniczy ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba, która zajmuje się budowaniem, wznoszeniem budynków, budowli, infrastruktury (1.2) osoba, która powoduje powstawanie czegoś przymiotnik relacyjny (2.1) związany z budownictwem, dotyczący budownictwa
(1.1-2) (2.1)
(1.1) Florian Kowalewski był budowniczym, który pracował przy montażu mostów, m.in.: w Wilnie przez Wilię, Grodnie przez Niemen, Warszawie przez Wisłę.
(1.1) budowniczy domu / supermarketu / mostu / autostrady / placu zabaw / … (1.2) budowniczy Polski Ludowej / socjalizmu / Ameryki / łodzi / …
(1.1) budowlaniec
(1.1) konstruktor (1.2) twórca
budowlaniec , budowanie , budowa , budowla , budowlany , wybudowanie , zbudowanie , budownictwo , przebudowywanie , przebudowanie , budowlanka , budynek budować , wybudować , zbudować , przebudowywać , przebudować budowlany, budujący budująco
angielski: (1.1) constructor, builder arabski: (1.1) بناء , بان , معمار białoruski: (1.1) будаўнік ; (1.2) будаўнік czeski: (1.1) budovatel esperanto: (1.1) konstruisto, konstruanto estoński: (1.1) ehitaja francuski: (1.1) bâtisseur hebrajski: (1.1) בנאי interlingua: (1.1) constructor, edificator litewski: (1.1) statybininkas niderlandzki: (1.1) bouwer nowopruski: (1.1) zēistajs rosyjski: (1.1) строитель ; (1.2) строитель slovio: (1.1) budovitel, budovnik staro-cerkiewno-słowiański: (1.1) строитєль , зиждитєль ukraiński: (1.1) будівничий ; (1.2) будівничий włoski: (1.1) costruttore , edificatore