współlokator ()

, ,

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) ktoś, z kim się wspólnie mieszka

(1.1)

(1.1) współmieszkaniec

(1.1) lokator

współlokatorka współlokatorski

angielski: (1.1) roommate; roomie; flatmate, housemate bułgarski: (1.1) съквартирант czeski: (1.1) spolubydlící francuski: (1.1) colocataire , camarade de chambre hiszpański: (1.1) coinquilino niemiecki: (1.1) Mitbewohner nowogrecki: (1.1) συγκάτοικος rosyjski: (1.1) товарищ по комнате , сосед по комнате , сожитель ukraiński: (1.1) співмешканець węgierski: (1.1) társbérlő włoski: (1.1) coinquilino , casigliano