αδίκημα ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) przestępstwo (1.2) wykroczenie
(1) N49
(1.1) διαπράττω αδίκημα → popełniać przestępstwo • εκλογικό αδίκημα → przestępstwo wyborcze • αδίκημα εξ αμελείας → nieumyślne przestępstwo • αδίκημα κατά της δημόσιας υγείας → przestępstwo przeciwko zdrowiu publicznemu • αδίκημα κατά της δημόσιας τάξης → przestępstwo przeciwko porządkowi publicznemu
(1.2) παράβαση
αδικεύω, αδικώ, αδικούμαι άδικος αδικητής , αδικήτρια , αδικία αδικο- άδικα