φυτοζωώ ()

czasownik nieprzechodni (1.1) wegetować, żyć biednie, egzystować (1.2) trwać na granicy upadku, zamierać, podupadać

(1) C10.9a: występuje prawie wyłącznie w czasie teraźniejszym i przeszłym niedokonanym (παρατατικός)

(1.1) Ο πόλεμος τους άφησε άστεγους και χωρίς τρόφιμα και τώρα φυτοζωούν με επιδόματα. → Wojna zostawiła ich bez dachu nad głową i bez żywności, i teraz wegetują dzięki zapomogom. (1.2) Τα μικρά εμπορικά μαγαζιά καταδικάστηκαν να φυτοζωούν. → Małe sklepy zostały skazane na trwanie na granicy upadku.

(1.2) φθίνω

φυτοζωία