pobożność ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) cecha tego, co pobożne lub tego, kto pobożny; religijność, oddanie wierze religijnej
(1.1)
(1.1) Nie ukrywał swej pobożności, każdego szabatu chodząc do synagogi.
(1.1) bogobojność, nabożność, religijność, świątobliwość
(1.1) bezbożność, ateizm
(1.1) bigoteria, dewocja, świętoszkowatość, religianctwo; świętojebliwość
przebóstwienie , bóg , Bóg , bogini , pobożnisiostwo , pobożniś , pobożnisia , pobożnienie , spobożnienie pobożnieć , spobożnieć pobożnościowy, pobożny, zbożny, niezbożny pobożnie przebóg
angielski: (1.1) piety białoruski: (1.1) набожнасць białoruski (taraszkiewica): (1.1) пабожнасьць , багабойнасьць bułgarski: (1.1) набожност esperanto: (1.1) pieco, pio gudźarati: (1.1) ઐશ્વર્ય (aiśvarya) niemiecki: (1.1) Frömmigkeit rosyjski: (1.1) благочестие , набожность ukraiński: (1.1) благочестя , набожність