poŝo ()

rzeczownik (1.1) kieszeń

(1.1)

(1.1) Li metis moneron en sian poŝon. → Włożył monetę do swojej kieszeni. (1.1) En la poŝo de mia pantalono mi portas monujon, kaj en la poŝo de mia surtuto mi portas paperujon; → W kieszeni moich spodni noszę portmonetkę, a w kieszeni mojego surduta noszę portfel na banknoty.

poŝa elpoŝigi, enpoŝigi

de fremda groŝo ŝiriĝas la poŝo • el fremda poŝo oni pagas facile • el la poŝo al la buŝo • kiu domaĝas groŝon, perdas la tutan poŝon • li minacas per fingro en la poŝo • li vorton en la poŝo ne serĉas • luksa la vesto, sed malplena la poŝo • minaci per pugno en la poŝo • multe en kapo, sed nenio en poŝo • nuda kaj kruda, sen groŝo en poŝo • se okulo ne vidis, pagas la poŝo • sin turni al la poŝo • spesmilo superflua poŝon ne ŝiras • ŝparu groŝon, vi havos plenan poŝon • ŝparu groŝon — vi havos plenan poŝon

(1.1) zobacz też: Indeks:Esperanto - Ubrania