broń palna ()
, ,
fraza rzeczownikowa, rodzaj żeński (1.1) broń miotająca pociski energią gazów powstałych ze spalania ładunku miotającego;
(1.1) ;
(1.1) Polska husaria używała zarówno broni białej (kopia, szabla i koncerz), jak i broni palnej – w postaci pistoletów.
(1.1) broń biała
(1.1) broń miotająca
(1.1) broń lufowa, broń rakietowa
albański: (1.1) armë zjarri angielski: (1.1) firearm, fire-arm baskijski: (1.1) su-arma, suzko arma białoruski: (1.1) агнястрэльная зброя duński: (1.1) skydevåben esperanto: (1.1) pafilo, pulvopafilo estoński: (1.1) tulirelv farerski: (1.1) skotvápn francuski: (1.1) arme à feu galicyjski: (1.1) arma de fogo hiszpański: (1.1) arma de fuego islandzki: (1.1) skotvopn kataloński: (1.1) arma de foc łotewski: (1.1) šaujamierocis macedoński: (1.1) огнено оружје niderlandzki: (1.1) vuurwapen niemiecki: (1.1) Feuerwaffe , Schusswaffe norweski (bokmål): (1.1) skytevåpen norweski (nynorsk): (1.1) skytevåpen , skotvåpen , skottvåpen nowogrecki: (1.1) πυροβόλο όπλο portugalski: (1.1) arma de fogo rosyjski: (1.1) огнестрельное оружие szwedzki: (1.1) skjutvapen , eldvapen ukraiński: (1.1) вогнепальна зброя węgierski: (1.1) tűzfegyver, lőfegyver włoski: (1.1) arma da fuoco