grabarz ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba zajmująca się kopaniem grobów i grzebaniem zmarłych; (1.2) sprawca upadku jakiegoś przedsięwzięcia, ruchu, idei, organizacji (1.3) sędzia (1.4) złodziej, który kradnie na cmentarzach (1.5) pianista rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (2.1) chrząszcz z rodzaju (2.2) wadliwie ułożony pies myśliwski, który zamiast aportować ubitą zwierzynę, zakopuje ją bądź pozostawia w ukryciu
(1.1-5) (2.1-2)
(1.1) Rodzina zmarłego szybko skontaktowała się z grabarzem.
(2.1) grabarz czarny • grabarz lśniący • grabarz pospolity • grabarz żółtoczarny • grabarz żółtowłosy • grabarz wielki • grabarz przepasany
(1.1) ; kopidół; grobarz, gróbarz
(2.1) chrząszcz (2.2) pies
grabki , grabarstwo , grabarka , grabarzowa , grabarzówna , grabarczyk , grabarzówka grabarski, grabarzowy
uciec grabarzowi spod łopaty
(1.1) (1.2-5) (2.1-2) od (1.1)
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Zawody
angielski: (1.1) gravedigger, grave-digger arabski: (1.1) حفار القبور baskijski: (1.1) ehorzle, hobiratzaile, lur-emaile białoruski: (1.1) магільшчык bułgarski: (1.1) гробокопач , гробар duński: (1.1) graver francuski: (1.1) fossoyeur hiszpański: (1.1) enterrador , sepulturero kazachski: (1.1) қабыршы, мүрдеші łaciński: (1.1) sepultor łotewski: (1.1) kapracis niemiecki: (1.1) Totengräber nowogrecki: (1.1) νεκροθάφτης portugalski: (1.1) coveiro rosyjski: (1.1) моги́льщик wilamowski: (1.1) gru̐bož (gru̐boš , grūəboš ) grüboż , tūtagrȳver , tutagrywer ; (1.2) gru̐bož (gru̐boš , grūəboš ), grüboż