nieruchomość () , ,

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) grunt, budynek trwale związany z gruntem lub część budynku, które stanowią odrębny przedmiot własności; (1.2) stan bezruchu (1.3) cecha tego, co jest nieruchome; cecha tych, którzy są nieruchomi

(1.1-3)

(1.1) Stawkę roczną podatku od nieruchomości ustala rada gminy w drodze uchwały. (1.2) Wraz z wiekiem potęguje się nieruchomość stawów.

(1.1) nieruchomość budynkowa / gruntowa / lokalowa / leśna / rolna / wspólna • nieruchomość zabudowana / niezabudowana • kupić / sprzedać / wynająć / dzierżawić / wydzierżawić / zastawić nieruchomość • podatek od nieruchomości • gospodarowanie / zarządzanie nieruchomościami

(1.1) mienie nieruchome

(1.2) ruchomość (1.3) ruchomość

(1.1) majątek (1.2) stan (1.3) cecha

(1.1) dom, działka, działka, siedlisko, ziemia

ruszenie , ruszanie , nieruszanie , nieruszenie , ruch , ruchawka nieruchomy nieruchomo ruszyć

angielski: (1.1) real estate, estate; (1.2) immobility baskijski: (1.1) ondasun higiezinak , onibar białoruski: (1.1) нерухомая маёмасць bułgarski: (1.1) недвижимост czeski: (1.1) nemovitost duński: (1.1) fast ejendom ; (1.2) ubevægelighed , immobilitet estoński: (1.1) kinnisvara fiński: (1.1) kiinteistö francuski: (1.1) immobilier hiszpański: (1.1) bienes inmuebles kaszubski: (1.1) nierësznota łotewski: (1.1) nekustamais īpašums niemiecki: (1.1) Immobilie nowogrecki: (1.1) ακίνητα rosyjski: (1.1) недвижимость szwedzki: (1.1) fastighet ukraiński: (1.1) нерухомість węgierski: (1.1) ingatlan