krzykliwy ()
, ,
przymiotnik (1.1) o człowieku skłonny do krzyku, do krzyczenia (1.2) o zwierzęciu wydający donośne odgłosy (1.3) o kolorze, barwie, ozdobie jaskrawy, zwracający uwagę swoją jaskrawością
(1.1-3)
(1.3) Ilekroć na przykład wchodziła do pokoju sypialnego, zawsze już na samym progu odpychał ją krzykliwy luksus ogromnego tapczanu, szerokiej szafy, miękkich foteli i kutego żyrandola.
(1.2) łabędź krzykliwy • orlik krzykliwy • żaba krzykliwa
(1.1) wrzaskliwy, jazgotliwy (1.3) agresywny, jaskrawy, ostry, soczysty, intensywny, wściekły, papuzi, zjadliwy
krzyk , krzykliwość , krzykacz , krzyczenie krzyczeć , krzyknąć krzykliwie
angielski: (1.1) clamorous; (1.3) garish, blatant, lurid, florid białoruski: (1.1) крыклівы czeski: (1.1) ukřičený duński: (1.3) skrigende esperanto: (1.1) kriema francuski: (1.1) tapageur; (1.3) tapageur hiszpański: (1.1) chillón, escandaloso jidysz: (1.1) שרײַיִק (szrajik) rosyjski: (1.1) крикливый szwedzki: (1.1) skrikig, skränig, gapig turecki: (1.1) sesli, gürültülü; (1.2) gürültülü, sesli; (1.3) çiğ ukraiński: (1.1) крикливий; (1.3) крикливий włoski: (1.3) sgargiante