nagłówek ()

,

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) wyróżniony napis umieszczony nad tekstem (1.2) górna część uprzęży końskiej, składająca się z pasków leżących za uszami konia i obejmująca potylicę (1.3) zakończenie jakiegoś podłużnego przedmiotu mające kształt główki (1.4) w edytorach tekstu, obszar na górnym marginesie strony, mogący zawierać tekst lub (1.5) początkowy fragment u informujący o pozostałej zawartości tego u

(1.1-4)

(1.1) Nagłówki porannych gazet krzyczą dziś o rosyjskiej interwencji militarnej. (1.2) A już prawdziwą ozdobą uprzęży były uzdy z ich nagłówkami, policzkami, nachrapnikami i rzemieniem biegnącym środkiem twarzy końskiej, nabijanym mosiężnymi tarczamiZygmunt Haupt: Baskijski diabeł. Opowiadania i reportaże, Czytelnik 2007.. (1.5) Nowy format nagłówka w aktach osobowych personelu w sposób niezamierzony uszkadzał i z danymi stomatologicznymi.

(1.4) stopka

(1.1) tytuł, lid

(1.2) uprząż

głowa , główka , głowizna , głowacz / , nagłownik nagłówkowy, głowowy, główny głównie

angielski: (1.1) header, headword, headnote, headpiece, rubric, heading, letterhead, (w gazecie) headline; (1.4) heading arabski: (1.1) عنوان białoruski: (1.1) загаловак duński: (1.1) overskrift esperanto: (1.1) kapsurvorto francuski: (1.1) en-tête hiszpański: (1.1) encabezamiento japoński: (1.1) 題 (だい, dai) kazachski: (1.1) тақырыпат niderlandzki: (1.1) kop , (w gazecie) krantenkop niemiecki: (1.1) Überschrift , (w gazecie) Schlagzeile portugalski: (1.1) manchete rosyjski: (1.1) заголовок slovio: (1.1) glovok (гловок) szwedzki: (1.1) (w gazecie) huvud tatarski: (1.1) baş włoski: (1.1) intestazione