__TOC__ truo ()
rzeczownik (1.1) dziura, otwór
(1.1)
(1.1) Se vi grimpos sur ĝi ĝis la supro, vi ekvidos truon, tra kiu vi povos enrampi kaj malleviĝi malsupren ĝis la profundo de la arbon.Hans Christian Andersen, La Fajrilo, tłum. L. L. Zamenhof → Wdrapiesz się na jego wierzchołek, a wówczas zobaczysz otwór, przez który się wśliźniesz i spuścisz się w dół, w głębię do środka drzewa.
(1.1) nigra truo
(1.1) trubendo
trua trui
ĉe botisto la ŝuo estas ĉiam kun truo • en fremda tegmento li flikas truon kaj en propra ne vidas la fluon • li havas truon en la manplato • pri la ŝtrumpa truo scias nur la ŝuo • sakon kun truo vi neniam plenigos • se muso nur unu truon disponas, ĝi baldaŭ la vivon fordonas • truon de l' honoro flikos neniu tajloro
truo ()
rzeczownik (1.1) dziura