__TOC__ मणि ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) skarb, klejnot

(maṇi)

मणि ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) kamień szlachetny, klejnotSir Monier Monier-Williams, A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, 1898, str. 774 (1.2) ornament, ozdoba (1.3) cokolwiek najlepszego rodzaju, najlepszej jakości (1.4) magnes (1.5) nadgarstek (1.6) naczynie na wodę (1.7) łechtaczka (1.8) żołądź (1.9) kryształ

(1.6) मणिक (1.7) विश्वेदेवृ, गुल

मणिक

źródłosłów dla (maṇi)

(1.5) zobacz też: Indeks:Sanskryt - Części ciała