__TOC__ pán ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) pan, mężczyzna (1.2) małżonek, mąż (1.3) pan (właściciel, władca, feudał, gospodarz)
(1.1-3)
(1.3) Pes poslouchá svého pána.Nechybujte.cz Lingea → Pies słucha swojego pana.
(1.1) dámy a pánové! → panie i panowie (1.3) být svým (vlastním) pánem → być panem (u) siebie, być niezależnym • být pánem situace → być panem sytuacji
(1.1) muž (1.2) muž, manžel, partner (1.3) majitel, vlastník, držitel, vládce
pánský pan
pán ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) pan (1.2) właściciel, pan wg typu I (męskoosobowy) wz. 1; páni
(1.1) Videli ste toho pána? → Czy widzieliście tego pana? (1.2) Je to pán tej dediny. → To jest właściciel tej wsi.
(1.2) pracovať u dobrého / zlého pána → pracować dla dobrego / złego pana, właściciela
(1.2) vládca, vladár
(1.1) pani
panština, pánovitosť , panské , panovačnosť , Pán , pánko , panovník , panovníčka panovačne, pansky, pánovito, pánovite panovačný, panovnícky, panský, pánovitý, pánsky panovať
(1.2) aký pán, taký krám → jaki pan, taki kram • dvom pánom (nemožno) slúžiť → (nie można) pracować dla dwóch osób, panów
M lm - uwaga na iloczas. Jeżeli samogłoskę a wypowie się krótko, otrzyma się wyraz pani, a nie panowie.