slnko ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) słońce (1.2) słońce (gwiazda) (1.3) słońce (energia słoneczna)
wg typu VIII (nijaki twardotematowy) wz. 1; slnká; D lm sĺnk
(1.1) Ale to slnko silno hreje! → Ale to słońce silnie grzeje! (1.2) Na Solaris svietia dva slnká → Na Solaris świecą dwa słońca.
(1.1) východ slnka → wschód słońca • západ slnka → zachód słońca (1.3) poludňajšie slnko → południowe słońce • vyhrievať sa na slnku → grzać, wygrzewać się na słońcu
(1.1-3) slnce
(1.1) mesiac
Slnko , slnce , slnečník , slnečnica slniečko slnečný, slnkový, slncový, slnečnicový slnečno
(to je) nad slnko jasnejšie → (to jest) jasne jak słońce
wyraz slnko jest o wiele chętniej używany niż jego synonim slnce