__TOC__ wspólnik ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba mająca wspólny udział w czymś (1.2) osoba wspólnie uczestnicząca w występku czy przestępstwie
(1.1-2)
(1.1) Bardzo się zapalał do każdego nowego pomysłu wspólnika. (1.2) Szuler dostrzegł umówiony ruch ręką swojego wspólnika i podbił stawkę.
(1.1) towarzysz, partner, współpracownik, udziałowiec, akcjonariusz (1.2) współsprawca, współwinny
(1.1) konkurent, rywal
wspólnota , wspólnotowość , wspólnictwo wspólniczka , wspólnica wspólny, wspólnotowy wspólnie, wspólnotowo
albański: (1.1) ortak; (1.2) bashkëpunëtor angielski: (1.1) (business) associate, (equity) partner; (1.2) accomplice arabski: (1.1) شَرِيك bułgarski: (1.1) съдружник ; (1.2) съучастник gudźarati: (1.1) ભાગીદાર hindi: (1.1) पट्टीदार; (1.2) सह-अपराधी jidysz: (1.2) מיטפֿאַרברעכער (mitfarbrecher), מיטשולדיקער (mitszuldiker) kaszubski: (1.1) pòspólnik , wspólnik , spòłownik , współprôcownik , partner kazachski: (1.1) істес; (1.2) сыбайлас, қылмыстас marathi: (1.1) हिस्सेदार niemiecki: (1.1) Partner ; (1.2) Komplize pendżabski: (1.1) ਭਾਗੀਦਾਰ sanskryt: (1.1) अंशिन् słowacki: (1.1) spoloèník ; (1.2) komplic szwedzki: (1.1) delägare ; (1.2) medbrottsling ukraiński: (1.1) спільник ; (1.2) спільник włoski: (1.1) consocio ; (1.2) complice
wspólnik ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) wspólnik
(1.1) pòspólnik , spòłownik , współprôcownik , partner
(1.1) riwal