__TOC__ ekstrema ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) grupa osób wyznających skrajne, radykalne poglądy (zazwyczaj polityczne) i opowiadających się za stosowaniem środków ostatecznych (1.2) zjawisko będące efektem skrajnego natężenia czegoś; radykalne działanie lub skrajna postać czegoś
(1) zwykle w ,
(1.1) Książka Piotra Żuka nakreśla jasny obraz działania i idei środowisk, które przez opinię publiczną utożsamiane są najczęściej z „lewacką ekstremą” czy wszelkiej maści „oszołomami”. (1.1) Ekstrema żywią się sobą nawzajem, są sobie niezbędne, choćby jako uzasadnienie nienawiści. My im wypomnimy Żydów wśród komunistów i ubeków zaprowadzających tu „przodujący ustrój”, oni nam zarzucą, że AK niewiele było lepsze od hitlerowców. (1.2) : El Capitan jest chyba najbardziej znaną pojedynczą skałą na świecie — symbolem wspinaczkowej ekstremy. Sterczący w zboczu łagodnej doliny kamień o prawie kilometrowej wysokości, stromy poza wszelkie […] normy.
(1.1) ekstrema prawicowa / lewicowa / polityczna / kapitalistyczna / ksenofobiczna / partyjna / katolicka
ekstremum , ekstrem , ekstremala , ekstremalność , ekstremizm , ekstremista , ekstremistyczność , ekstremalista , ekstremizacja ekstremistka , ekstremalistka ekstremizować , zekstremizować ekstremalny, ekstremistyczny ekstremalnie, ekstremistycznie
( od: ) → krańce
w znaczeniu (1.1) bywa uważane za nadużywane; wydawnictwa poprawnościowe zalecają zastępowanie sformułowaniami: „siły skrajne” lub „skrajna opozycja” w znaczeniu (1.2) uznawane za błędne; zaleca się w tych kontekstach używanie słów „ekstrem” (w znaczeniu krańcowości), „ekstremum” lub „skrajność”
ekstrema ()
przymiotnik (1.1) ekstremalny, skrajny
(1.1)
(1.1) Ekstrema Oriento
ekstremaĵo ekstreme