konspiracja ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) tajna, nielegalna działalność przeciwko istniejącej władzy (1.2) tajna organizacja, jej członkowie
(1.1-2)
(1.1) należeć / wstąpić do konspiracji • działać w konspiracji
(1.1) konspiratorstwo, podziemie; konspira (1.2) podziemie; konspira
(1.1) działalność (1.2) organizacja
(1.1) ruch oporu
konspirator , konspiratorka , konspiracjonista , konspiracjonistka , konspirant , konspiratorstwo , konspira , konspiracyjność , konspirowanie konspiracyjka konspirować konspiracyjny, konspiratorski konspiracyjnie, konspiratorsko
(1.1)
angielski: (1.1) conspiration, conspiracy, hugger-mugger baskijski: (1.1) konspirazio białoruski: (1.1) канспірацыя bułgarski: (1.1) конспирация duński: (1.1) konspiration esperanto: (1.1) konspiro estoński: (1.1) vandenõu fiński: (1.1) konspiraatio francuski: (1.1) conspiration galicyjski: (1.1) conspiración gruziński: (1.1) შეთქმულება hebrajski: (1.1) קונספירציה hindi: (1.1) षड्यंत्र hiszpański: (1.1) conspiración interlingua: (1.1) conspiration islandzki: (1.1) samsæri kaszubski: (1.1) kònspiracjô , kònspiracëjô , sprzësëga , zmòwa ; (1.2) kònspiracjô , kònspiracëjô kataloński: (1.1) conspiració krymskotatarski: (1.1) konspiratsiya manx: (1.1) co-vollaght niderlandzki: (1.1) samenzwering ormiański: (1.1) դավադրություն rosyjski: (1.1) конспира́ция serbsko-chorwacki: (1.1) zavera , zavjera szwedzki: (1.1) konspiration ukraiński: (1.1) конспіра́ція węgierski: (1.1) konspiráció włoski: (1.1) cospirazione