tkactwo ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) dział przemysłu włókienniczego i rzemiosła zajmujący się wytwarzaniem tkanin oraz ich wykończeniem;
(1.1)
(1.1) Splot płócienny jest najczęściej stosowany w tkactwie lnu i bawełny, rzadziej wełny.
(1.1) tkactwo tabliczkowe
tkacz , tkaczka , tkalnia , tkanie , tkanina tkać , utkać tkacki
angielski: (1.1) weaving białoruski: (1.1) ткацтва bułgarski: (1.1) тъкачество czeski: (1.1) tkaní duński: (1.1) vævning esperanto: (1.1) teksarto fiński: (1.1) kutominen francuski: (1.1) tissage hiszpański: (1.1) tejeduría kataloński: (1.1) teixidura litewski: (1.1) audimas niderlandzki: (1.1) weven niemiecki: (1.1) Weberei nowogrecki: (1.1) υφαντουργία portugalski: (1.1) tecelagem rosyjski: (1.1) ткачество słowacki: (1.1) tkáčstvo starogrecki: (1.1) ἔμπλεξις szwedzki: (1.1) vävning ukraiński: (1.1) ткацтво wilamowski: (1.1) waweraei , vāverȧj , waweraj włoski: (1.1) tessitura