dziwność ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) cecha tego, co jest dziwne (1.2) addytywna liczba kwantowa, której wartość jest przypisywana wszystkim hadronom
(1.1-2)
(1.1) Także w liryce ekspresjonizmu znajdujemy sonety, tam miały odzwierciedlać upadek starych wartości albo groteskowość i dziwność. (1.2) Własności kwarków są opisywane przez m.in. takie wielkości, jak kolor, zapach, powab i dziwność.
(1.2) S
dziwaczeć, udziwnić , udziwniać dziwaczek /, dziwactwo , dziwak , dziwaczka , dziw , zdziwaczenie dziwny, dziwaczny dziwnie, dziwacznie
angielski: (1.1) strangeness; (1.2) strangeness