zatrucie ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) stan chorobowy spowodowany dostaniem się substancji trującej do organizmu
(1.1)
(1.1) Czy spotkałeś przypadek zatrucia gąską zielonką? (1.1) Szantażyści grozili wtedy zatruciem majonezu i musztardy cyjankiem.
(1.1) zatrucie pokarmowe
(1.1) intoksykacja, toksykoza
trujak , trucizna , zatruwanie zatruwać , zatruć trujący, zatruty
angielski: (1.1) intoxication, poisoning arabski: (1.1) تسمم duński: (1.1) forgiftning esperanto: (1.1) venenigo, toksigo francuski: (1.1) empoisonnement hebrajski: (1.1) הרעלה hiszpański: (1.1) envenenamiento , intoxicación łaciński: (1.1) intoxicatio niemiecki: (1.1) Vergiftung nowogrecki: (1.1) δηλητηρίαση , τοξίκωση rosyjski: (1.1) отравление słoweński: (1.1) zastrupitev włoski: (1.1) avvelenamento