rychtyk ()
partykuła (1.1) rzeczywiście (1.2) akurat (1.3) naprawdę (1.4) właśnie, akurat, zupełnie takHalina Świderska, Dialekt Księstwa Łowickiego, s. 131
(1.1-4)
(1.4) wychodze za panym derechtorym i zym oboceł Zimnote, a tyn Zimnota to beł rychtyk pijany.Kazimierz Nitsch, Wybór polskich tekstów gwarowych, 1929, s. 127 → wychodzę za panem dyrektorem i zobaczyłem Zimnotę, a Zimnota akurat był pijany.
(1.3) nie rychtich
(1.1-2)
inna pisownia rychtig
(1.1) (1.2) (1.3)