cetyna ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) ścięte lub opadłe świeże, zielone gałęzie drzew iglastych; (1.2) pędy sosnowe wydrążone przez cetyńce i obłamane przez wiatr lub pędy świerkowe ścięte przez wiewiórki
(1.1)
(1.1) Przedtem jednak z gałęzi, cetyny i liści zbudował zaimprowizowany szałas (…). (1.1) (…) leżał na cetynie pogrążony w całkowitej zadumie.
(1.1) stroik / szałas / wieniec z cetyny • ścinać / zbierać cetynę • wysłać / wyściełać namiot cetyną • przykryć cetyną grób • leżeć na cetynie
cetynowość , cetyniak , cetyniec cetynowy
(1.1) → szczecina
słowacki: (1.1) čečina