lingua ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) język (1.2) język
lingua ()
rzeczownik (1.1) język (1.2) język
(1.1-2) lingua; linguas
(1.1) lingua international → język międzynarodowy • lingua materne → język ojczysty • lingua franc → język wspólny (1.2) lingua de terra → cypel
lingual, sublingual, linguistic, interlinguistic interlingua, interlinguistic, interlinguistica, linguista, linguistic, linguage
lingua ()
rzeczownik (1.1) język (1.2) język
lingua ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) język (kod porozumiewania się) (1.2) język
(1.1-2) lingua, linguae
(1.1) Verbum “polonium”, elementum chemicum, est a lingua Polonica derivatum. → Słowo „polonium” (polon), pierwiastek chemiczny, pochodzi z języka polskiego.
linguax
lingua ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) język, ozór (1.2) język, języczek (1.3) język, mowa (1.4) język włoski (1.5) wiadomość, informacja (1.6) narodowość
(1.1-6) lingua; lingue
(1.2) le lingue di fuoco → języki ognia (1.3) lingua inglese / italiana / polacca / russa → język angielski / włoski / polski / rosyjski • lingua parlata → język potoczny • madrelingua → język ojczysty • studiare le lingue → studiować obce języki (1.4) parlare in lingua → mówić czystym językiem włoskim (nie dialektem) (1.5) dare lingua a qualcuno → przekazać komuś wiadomość (1.6) gente d'ogni lingua → ludzie każdej narodowości
(1.2) lista, striscia (1.3) linguaggio (1.4) italiano (1.5) informazione, notizia (1.6) nazione
linguaccia , linguacciuta , linguacciuto , linguaggio , linguaia , linguaio , linguaiola , linguaiolo , linguata , linguella , linguetta , linguina , linguista , linguistica , lingula lingueggiare linguacciuto, linguale, linguato, linguistico linguisticamente
avere la lingua lunga → mieć długi język avere la lingua tagliente → mieć cięty język avere sulla punta della lingua → mieć na końcu języka mordersi la lingua → ugryźć się w język non avere peli sulla lingua → nie owijać w bawełnę (przysłowie) la lingua batte dove il dente duole → chętnie mówimy o tym, co nam dolega