recte ()
, ,
spójnik (1.1) właściwie
(1.1) Na sali obok recenzentów i przedstawicieli rady naukowej (recte: rady wydziału) zjawiają się jedynie z kurtuazji krewni oraz przyjaciele i znajomi autora.
ukraiński: (1.1) вла́сне
recte ()
(1.1) (1.2) (1.3)
recte ()
przymiotnik (1.1) prosty (1.2) szczery, uczciwy
(1.1) angulo recte
recte ()
przymiotnik (1.1) prosty
(1.1) recte , recta ; rectes /
(1.1) l'ascensió recta → rektascensja
recte ()
przysłówek (1.1) trafnie, bezbłędnie, dobrze (1.2) od przymiotnika: rectus wykrzyknik (2.1) brawo! wspaniale!
(3.1) imiesłów przymiotnikowy bierny, od czasownika: rego (3.2) imiesłów przymiotnikowy bierny, od czasownika: recingo przymiotnik (4.1) od przymiotnika: rectus
(1.1) recte; (2.1) (3.1) (3.2) (4.1)
rectus recta